Door: Grashopper

Lijn 80, na bijna een jaar had ik dan bijna een uur pauze. Normaal was het doorrijden of 10 minuutjes over.

Met mijn geldbak,knip,kaartjes en broodtrommeltje loop ik met ferme passen richting het verblijf. Ik loop naar de deur die toegang verschaft tot de rust. Maar eerst moet ik een junk vriendelijk verzoeken aan de kant te gaan. Nadat hij zijn folietje in elkaar heeft gevouwen en mij vervloekt heeft maakt hij plaats. Ik steek de sleutel in het slot en treedt binnen.

Het eerste wat opvalt is die muffe ‘ouwe zolder’ lucht, stoffig en vermengt met de geur van uitwerpselen. Dat is een tegenvaller. Ik besluit eerst even mijn blaas te legen, maar bij het betreden van het toilet sta ik oog in oog met de overblijfselen van de consumpties van mijn voorganger, die niet alleen de flora en fauna IN de pot beheersen. Ik vraag me af of zijn voedsel wel dood was toen het zijn slokdarm in ging. Ik duw de deur met mijn voet dicht, omdat ik bang ben dat mijn handen eraf zullen rotten. De andere pot is schoner, wel hangt er een lucht alsof er al in geen dertig jaar is door getrokken. De tijd heeft stilgestaan, en dat is te zien aan de sporen alhier. Ik was mijn handen en droog ze. Ik verzamel mijn spulletjes en een hele berg met moed voor de volgende etappe.

Lees meer:

De massieve staking in het streekvervoer x96 12 dagen onafgebroken en daaraan voorafgaand tal van andere publieksvriendelijker acties – heeft zx92n doel bereikt. Vrijdag bereikte onderhandelaar Wyb Kusters van CNV Stads- en streekvervoer een onderhandelingsresultaat met de werkgevers over een cao voor 18 maanden.

Toch wordt het akkoord pas definitief als staatssecretaris Huizinga over met een deel van de financiering over de brug komt. x93De beurt is dus aan Den Haagx94, zegt onderhandelaar Wyb Kusters.

In het cao-akkoord zijn de werkgevers tegemoet gekomen aan de bondseisen. In de cao-periode gaan de lonen omhoog met 3,5 procent per 1 januari 2008 en met 2 procent per 1 januari 2009. Ook wordt de eindejaarsuitkering verhoogd met 0,5 procent en betalen de werkgevers een bijdrage aan de stijgende ziektekosten.
Onderhandelaar Wyb Kusters is verheugd dat het einde van het diepgravend conflict nu lijkt bereikt. x93We gaan vandaag en morgen onze leden informeren over dit resultaat. Ik vind dit een verdedigbaar resultaat met perspectief richting enkele belangrijke kwesties in deze sector. Ik hoop dat onze leden het hiermee eens zijn.x94

Toch betekent het nog niet, dat de acties voorbij zijn. De bal ligt eerst nog bij Staatssecretaris Huizinga. Zij heeft donderdag in de Tweede Kamer toezeggingen gedaan om een bijdrage te leveren aan het cao-akkoord. x93Zij moet nu eerst met geld over de brug komen. Als zij groen licht geeft, dan is het akkoord rond en houden met instemming van onze leden de acties op.x94

Volgens Kusters is nu de zeer noodzakelijke rust bereikt op dit cao-front: x94Maar we zijn er nog lang niet. De hete kwestie van de marktwerking, de dubieuze rol van werkgevers en overheid en het feit dat alles maar wordt afgewenteld op de werknemers. Dingen waar we ons erg boos over maken en waar we nog zeker niet over zijn uitgepraat. Er is werk aan de winkel."

ANALYSE, Michiel Haighton, Kim van Keken

Van Nu.nl

DEN HAAG – De rijksoverheid zou een handje kunnen helpen om het vastgelopen cao-overleg in het streekvervoer vlot te trekken. Eerder voorgestelde bezuinigingen kunnen ongedaan worden gemaakt.

Om de kosten van de vervoerders te verminderen zou ook het gebruik van goedkopere ‘rode’ diesel kunnen worden toegestaan

De Vries

Met die aanbevelingen komt voormalig minister Klaas de Vries (Sociale Zaken) in zijn vrijdag verschenen analyse van de problemen in het openbaar vervoer. Hij bepleit een overbruggingsperiode om een goede cao te sluiten en om afspraken te maken om "de veelvoud aan problemen waarmee het streekvervoer kampt" aan te pakken.

De Vries ging op verzoek van werknemers en vakbonden aan de slag, maar bemiddelt formeel niet in het muurvast zittende cao-conflict. De chauffeurs van streekbussen staakten vrijdag voor de zesde dag voor betere werkomstandigheden.

Oplossing

Volgens De Vries hebben eigenlijk alle problemen in het streekvervoer met elkaar te maken, maar kunnen ze niet tegelijk worden opgelost. "Op dit moment dreigt het gevaar dat alle problemen aan elkaar gekoppeld worden, zodat geen een kan worden opgelost."

"Dat zou betekenen dat het actuele arbeidsvoorwaardenoverleg door een veelheid aan andere problemen wordt gegijzeld. Dat is voor de mensen in die sector maar ook maatschappelijk onaanvaardbaar."

Hij kijkt voor een oplossing naar de overheid, aangezien die ook de subsidies verstrekt en beslist over de prijzen van het openbaar vervoer.

Marktwerking

De Vries verklaarde verder dat het cao-conflict geen gewoon conflict is tussen werkgevers en werknemers. Volgens wordt hiermee duidelijk dat de marktwerking in het openbaar vervoer grote gevolgen heeft.

Hij erkent dat de marktwerking heeft geleid tot een efficixebntere werkwijze in het openbaar vervoer. 60 Procent van het openbaar personenvervoer is in handen van commercixeble bedrijven.

Het draait volgens hem nu om de vraag of de bedrijven nog op een verantwoorde manier efficixebnter kunnen werken. Vervoerders zien zich bijvoorbeeld geconfronteerd met hogere brandstofprijzen en haperingen rond de komst van de ov-chipcard, maar zitten wel voor jaren vast aan eerder gemaakte financixeble afspraken.

"Anders dan bij andere bedrijven kunnen kostenstijgingen door externe oorzaken niet worden opgevangen door tariefsverhogingen."

Vliegtuigmaatschappijen

Bij vliegtuigmaatschappijen is het gebruikelijk om de kosten aan de gebruiker door te berekenen via een brandstoftoeslag. Maar in het streekvervoer niet.

De vervoerders zeggen dat de winstmarges inmiddels vrijwel zijn uitgehold en denken dat dit alleen kan verbeteren door de arbeidsvoorwaarden van het personeel te wijzigen.

Bedrijfskosten

De Vries geeft aan dat dit ook ongeveer de enige mogelijkheid is die de werkgevers hebben, aangezien de salariskosten het grootste deel van de bedrijfskosten zijn. "Een verhoging van de loonkosten heeft daarom een groot effect op de kosten."

Opmerkelijk is verder dat er in het streekvervoer met verschillende cao’s wordt gewerkt. Werknemers kunnen daardoor als het vervoer in een gebied naar een ander bedrijf gaat onder een andere cao gaan vallen.

"In het algemeen wordt het als een constante bedreiging ervaren dat bedrijven met een andere cao dan die van het streekvervoer (bijvoorbeeld vervoersbedrijven uit de drie grote steden of touringcarbedrijven) proberen de krenten uit de pap te vissen. Daarmee kunnen de ontplooiingsmogelijkheden van streekvervoerders onder druk komen te staan", stelt De Vries vast.

Van Nu.nl

UTRECHT – De stakende buschauffeurs zijn vastberaden. Dat zegt Wim de Rooij, bestuurder bij FNV Bondgenoten.

Duizenden busbestuurders kwamen donderdagmiddag bijeen op het Jaarbeursplein in Utrecht. Gehuld in actiehesje en met fluitjes voerden ze actie voor een betere cao.

FNV Bondgenoten is tevreden over de opkomst naar de manifestatie in Utrecht. "Wij hebben ongeveer 4500 mensen geteld.”

Vernederd

Volgens De Rooij voelen veel chauffeurs zich vernederd door hun werkgever. "De buschauffeurs houden de actie vol, al moet het drie maanden duren.” De Rooij zegt dat voor veel actievoerders ‘Geen cao, niet rijden’ een mantra is geworden.

Tijdens de manifestatie werden de actievoerders toegesproken vanaf een vrachtwagen door vertegenwoordigers van verschillende vakbonden.

Reizigers

Gerald Maenen van FNV Bondgenoten richtte zich niet alleen tot de stakers. "Reizigers, we staan hier niet om lol te trappen. Wij staan hier voor uw openbaar vervoer.”

Luidkeels zongen de actievoerders een speciaal geschreven strijdlied ‘Door de plee’ mee. De stakers vinden alle cao-voorstellen tot nu toe ‘kwalitatief uitermate teleurstellend’.

Actie

De busbestuurders voeren al sinds april actie en hebben nu voor de vijfde achtereenvolgende dag het werk neergelegd. Daardoor rijden er geen bussen in het streekvervoer.

Tante Annie zorgt voor stress

Het spijt me u te moeten berichten, dat het voor mij onmogelijk is om te bekijken of ik aan het einde van de maand nog in de positie ben om u van dienst te zijn.

Mijn financixeble positie is zeer onoverzichtelijk geworden dankzij de toepassing van:

de Arbeidstijdenwet; de Auteurswet; de Horecawet; de Beurswet; de Loterijwet;

de Motorrijtuigenwet; de Warenwet; de Woningwet; de Drankwet; de Gezondheidswet;

de Winkelsluitingswet; de Invalidenwet; de Vestigingswet enz., enz. tot aan de Ziektewet enz.

die op een weerloos publiek wordt losgelaten.

Door al die verschillende wetten ben ik zo

-         teneergeslagen,

-         uitgeput,

-         uitgebuit,

-         uitgewrongen;

-         uitgetrokken,

-         uitgeperst en

-         opgebrand

dat ik niet meer weet waar ik aan toe ben; hoe ik moet zijn en vooral of ik er nog wel ben!

Men heeft mij genoodzaakt te betalen voor:

Milieubelasting, Inkomstenbelasting, Vennootschapsbelasting, Precariobelasting, Loonbelasting, Onroerend goedbelasting, Overdrachtsbelasting, Straatbelasting, Staatsbelasting, Rioolbelasting, Grondbelasting, Wegenbelasting, Verzekeringsbelasting, Beursbelasting, Weeldebelasting, Gemeentebelasting, Dividendbelasting, Successiebelasting, Hondenbelasting, Vermakelijkheidsbelasting, Verpakkingsbelasting, enz.

En verder voor:

Tabaksaccijns, Benzineaccijns, Alcoholaccijns, Zegelrecht, Registratierecht, Invoerrecht, Uitvoerrecht, Statistiekrecht, Reinigingsrecht en wat er nog maar meer aan rechten en accijnzen zijn.

Ik ben verplicht bij te dragen aan:

WAO, AOW, AWW, WW, WWV, BTW en tal van andere weexebn;

Alsook aan Ziektegeldverzekering, Zorgverzekering, Autoverzekering, WA-verzekering, enzx85

Ik betaal:

Liggeld, Stageld, Parkeergeld, Tolgeld, Sluisgeld, Schoolgeld, Inschrijfgeld, Lesgeld, Kijkgeld en Luistergeld.

Ik ben gevraagd of verplicht bij te dragen voor:

Dierenbescherming, Vrijheidsbond, Kankerbestrijding, Astmafonds, Nierfonds, Leprafonds, Kinderbescherming, Vakbond, Geheelonthoudersbond, Rampenfonds, Begrafenisfonds, enz. enz.

Er wordt druk op mij uitgeoefend om mijn financixeble steun te geven aan:

Het Rode Kruis, het Groene Kruis, het Wit-Gele kruis, het Oranje Kruis en een regenboog van andere kruizen.

De regering; mijn werkgever en anderen die mij regeren hebben mij zo geregeerd dat ik niet meer weet wiens eigendom ik nu ben.

Ik ben verplicht, verdacht, verhoord, ondervraagd, berispt, beboet, bekeurd, bestraft, bekeken, onderzocht, nagegaan, gevolgd, vervolgd, gecontroleerd, gezuiverd, ingesloten, uitgesloten, opgesloten, verwisseld, ontbonden, gecommandeerd, ingeschreven, uitgeschreven, doorgelicht, ingelicht, uitgelicht, voorgelicht, opgelicht en heen en weer geschoven.

Ik heb tot nu toe mijn leven doorgebracht met het keurig rijden van A naar B voor een karig loon.

Voor actiecomitxe9s, bonden, fondsen, verenigingen clubs, instellingen, instituten, organisaties, stichtingen en het Rijk schijn ik een onuitputtelijke bron te vormen voor het verschaffen van

G E L D en voor het bevredigen van de tegenwoordige en toekomstige wensen en behoeften van het menselijk ras.

Ik ben verplicht voor een Energie Keurmerk te betalen voor ik mijn huis mag verkopen.

Het enige dat mij nog aan het leven bindt is mijn nieuwsgierigheid naar:

WAT KOMT ER NOG MEER ???

Dat is dan misschien het betalen van milieuheffing op een karbonade of een biefstukje.

Omdat het milieu vervuild wordt door de uitstoot van gassen door het varken of het rund.

Dan voel ik door mijn klompen heen, dat de volgende stap zal zijn, dat ik straks verplicht ben een snuffelpaal aan te schaffen voor in mijn huis.

Dit om mijn eigen uitstoot van gassen te meten en daarover dan ook weer milieubelasting te betalen.

Meneer de werkgever, zoals u ziet, kan ik tot mijn grote spijt mij nauwelijks nog veroorloven om te leven, laat staan om nog meer te betalen.

Alstublieft!!!  Ga akkoord met 3,5% loonsverhoging.

Meer eisen we niet!!!!

Hoogachtend,

Een uitgeputte, uitgeperste en uitgewrongen buschauffeur

Een buschauffeur is donderdagavond om het leven gekomen door een ongeval op de parallelweg van de provinciale Kruisweg (N201) bij Rozenburg (gemeente Haarlemmermeer).

De buschauffeur overleed ter plekke na een frontale botsing met een vrachtauto, zo heeft de politie vrijdag meegedeeld.

Het ongeluk gebeurde tien minuten voor middernacht. De chauffeur van de vrachtauto, is met hoofdletsel naar een ziekenhuis gebracht. De oorzaak van het ongeluk is nog onbekend. Volgens een politiewoordvoerster was de rijweg ter plekke versmald door wegwerkzaamheden, waardoor de bus en vrachtauto elkaar vermoedelijk niet hebben kunnen passeren

We wensen zijn familie veel sterkte toe. Cor, rust zacht

Ik plaats onderstaande ingezonden brief omdat ik het een sympathiek initiatief vind.

Beste mensen,

Wij zijn dringend op zoek naar vrijwilligere chauffeurs die ons zouden willen en kunnen helpen. Ik heb op internet uw adres gevonden.
Ik weet dat het niet gebruikelijk is om dat te doen. Maar hoop als laatste redmiddel deze mail te versturen. Misschien kunt u deze mail en oproep in de kantine hangen.

Maar AUB misschien kunt u ons helpen. Als we niemand  hebben kunnen we onze reizen niet meer voortzetten en kunnen de mensen met een beperking niet meer met onze camper mee.

Taakomschrijving: Stichting Handicamp Overijssel zoekt chauffeurs voor de super aangepaste kampeerwagen, die van alle gemakken en noodzakelijke aanpassingen is voorzien.

Als vervoer en tevens verblijf is er een 18 meter lange camper beschikbaar. Deze bestaat uit een voor- en achterwagen waarin plaats is voor totaal negen personen. De camper is voorzien van twee elektrische rolstoelliften. Er zijn twee elektrische hoog/laag bedden, een aangepaste badkamer met douche en toilet. Ook is er een tillift en po/douchestoel aanwezig.

Door deze uitgebreide voorzieningen is het mogelijk dat mensen met een ernstige lichamelijke beperking deel kunnen nemen aan deze reizen.

Er worden 15 georganiseerde reizen met een bestemming aangeboden, zowel in het binnen- als buitenland.
De primaire taak van de chauffeur is om als ‘gastheer’ vanuit de Stichting op te treden en de gasten veilig en comfortabel te vervoeren. De verzorgenden dragen zorg voor de verpleegkundige/verzorgende activiteiten.

Doelgroep: mensen met een lichamelijke beperking
Activiteit: vervoer
Klus of vacature: Vacature
Werktijden: In overleg, afhankelijk van de reis.
Uren per week/maand: 000 uren per week
Begindatum: april
Einddatum: Oktober
Bijzondere voorwaarden: Een enthousiaste en actieve persoonlijkheid. In het bezit van de vereiste rijbewijzen, DE met vervoersbewijs het chauffeursdiploma voor touringcar en voldoende rij ervaring om met de combinatie op pad te gaan.
Het is handig wanneer je al enige kampeerervaring hebt, maar is niet beslist noodzakelijk.
Je vindt het een ‘uitdaging’ om in een klein gezelschap een vakantie door te brengen.
Inwerkmethode en begeleiding: Vooraf vindt er een informatief gesprek plaats. Ben je enthousiast geworden dan volg je een helder introductie traject om je vertrouwd te maken met de werkzaamheden en de activiteiten die van je verwacht worden om inzicht te krijgen in de organisatie. Er vinden regelmatig evaluatiemomenten plaats.
Scholing:Je gaat eerst met een ervaren chauffeur en vakantiegasten op pad om de kneepjes van deze camper te leren kennen

Overige bijzonderheden: Ter info: diverse werkgevers bieden voor deze vrijwilligersfunctie ook een stuk compensatie.
Naam organisatie: Stichting Handicamp Overijssel
Werkadres: organisatie: Bedrijvenweg 25
Werkadres: straat+huisnr:  Bedrijvenweg 25
Werkadres: postcode:7442 CX
Werkadres: plaats:Nijverdal (Overijssel)

0548618890 b.g.g.  0546579434

www.handicamp.eu
info@handicamp.eu

Door: Chris Turksma

In de zeventiger jaren van de vorige eeuw gingen de eerste Sprinters rijden over de Zoetermeer Stadslijn. In de volksmond beter bekend als "De Krakeling". In de eerste tijd pendelden de treintjes, zonder toilet en zonder ‘eerste klas’, uitgevoerd als een soort van semi-metro, tussen de Haagse blokkendoos (Den Haag CS) en twee eindhaltes in Zoetermeer, Meerzicht en Palenstein. In de loop der jaren werd de krakeling afgebouwd en konden de treinen een rondje door de ‘sattelietstad’ van Den Haag gaan rijden. In de dienstregeling aangekondigd als ‘linksom’ of dan wel ‘rechtsom’. Het materiaaltype SGM-0, Stadsgewestelijk Materieel, in de gewone mensentaal ‘de Sprinter’ van de NS.

Een weinig indrukwekkende spoorlijn, althans uit het oogpunt van de gewone Nederlander, en misschien ook wel in de ogen van de Zoetermeerse inwoners. Het treintje bracht je op en neer tussen de Residentie en de slaapstad van ‘die mooie stad achter de duinen’. Niets meer, niets minder. Jarenlang ging het zo zijn gangetje. Totdat, ergens in de jaren ’90 werd besloten om het traject, dat te boek stond als een ‘verliesgevende lijn’, te verkopen. Wellicht was een oplossing door de koppeling van trein en tram, te exploiteren door de HTM, goedkoper. Even had men zelfs nog het plan om, de destijds door Westnederland geexploiteerde sneltramvoertuigen Utrecht-Nieuwegein, op deze lijn te gaan gebruiken. Maar uiteindelijk werden de plannenmakers het erover eens, dat het een kruisbestuiving zou moeten zijn tussen metro en trein.

Aldus geschiedde. Alleen dan in een iets andere vorm dan, want, na jarenlange studies, plannenmakerij en ijdeltuiterij kwam men tot de conclusie dat de Zoetermeerse stadslijn deel zou moeten gaan uitmaken van Randstad Rail. Volgens insiders, een indrukwekkend staaltje van moderne technologie, met metro-achtige frequenties, modern materieel en een opstapje naar de uitbouw tot een regionaal spoorwegsysteem.

Maar tot zover de theorie. Eind 2005 werden zowel de Hofpleinlijn, het boemeltje tussen Rotterdam en Den Haag, met als tragisch hoogtepunt het indrukwekkende station van Rotterdam Wilgenplas (een oude versleten abri, een prullenbak en een nooit verstaanbare geluidsinstallatie), alsmede de Zoetermeerlijn, gesloten voor het personenvervoer, met als doel deze trajecten om te bouwen tot een tram/metrosysteem. Natuurlijk, in theorie was dit een mooi praatje, maar tot op heden zitten de bewoners van de regio met de spreekwoordelijke gebakken peren, want na eindeloze testen, en een voorzichtig begin van de dienstregeling, werd al gauw de stekker er weer uitgetrokken. Reden: de trams en metro’s konden niet veilig over de vernieuwde sporen rijden. Treinstellen ontspoorden, wissels deden het niet, en meerdere keren kon door oplettendheid van de bestuurders van de voertuigen een ramp worden voorkomen.

Het is verbazingwekkend dat een, eens goed functionerend systeem nu, na modernisering opeens allerlei kwalijke gebreken vertoond. Hoogstwaarschijnlijk zullen een groot aantal zaken wel weer terug te voeren zijn op een aloude Nederlandse gewoonte om ‘het wiel opnieuw uit te vinden’. Waar in het buitenland bijna zonder al teveel moeite trams over spoorwegtrajecten hun weg vervolgen, is men in Nederland aan het voortsukkelen. En wie is daar weer de dupe van? Ja, inderdaad, de gewone forens. Die moet nu zijn toevlucht zoeken in het alternatieve vervoer, want na 1,5 jaar testen, proberen, installeren en renoveren, rijden er, afgezien van een stukje tussen Rotterdam en Nootdorp, nog steeds geen ‘randstadrailvoertuigen’. Men moet het doen met oude afgetrapte bussen, die wellicht in een hoge frequentie, de treinen vervangen. Maar de doorgewinterde reiziger of forens, die is allang weer de auto ingevlucht en moet met duizenden andere automobilisten elke ochtend weer aansluiten in de lange file op de A12.

De Nederlanders zijn kudde dieren. Als men eenmaal gewend is aan de dagelijkse file, dan gaat dit deel uitmaken van het ochtendritueel, en straks, mochten de voertuigen van Randstad Rail weer de gehele route gaan rijden, dan zal het moeilijk zijn om die mensen weer uit het autootje te krijgen en te laten plaatsnemen in de tram of metro. Dat krijg je met als dat geknutsel. Ik ben bang dat het hele Randstad Rail verhaal een groot fiasco zal worden (of moet is zeggen, xe9xe9n groot fiasco is).

Kortom, het hele gedoe rond de Randstad Rail, met zijn imago van ‘snelle verbindingen’ tussen woonwijken en ‘de grote stad’, begint een beetje op een langdurige soapserie te lijken. Met het debacle van de Haagse tramtunnel nog vers in het geheugen, lijkt men in deze regio te willen meedingen naar de regionale hoofdprijs voor de ‘langste adem troffee’. De theorie en de praktijk zijn twee heel verschillende dingen, en inderdaad, het was ‘te mooi om waar te zijn’ ! Op naar het volgende project, the neverending story of the Rijn-Gouwe lijn !